اشعار عارفانه وعاشقانه از  عارف والا مقام مرحوم مغفور جناب آقای سید ابراهیم سری پوده ای

 

ایکه در دنیاخوشی جویی  خوشی از عشق جو

لذت اندر عشق باشد لذت از نشخوارنیست

*

لذت  عاشق  ز دیدار  رخ   معشوق   بود

کاینچنین لذت خدا داندکه درگلزارنیست

*

مستی  از  چشم معشوقان به  عاشق  میرسد

کاینچنین مستی یقین در نشاء ی خمارنیست

**********************************

تادرس عاشقی راباعاشقان نخوانی        اسرارعشق ورندی درعمرخودندانی

تاباده ی محبت ساقی تورانبخشد         لذت  ترا  نباشد  از  باده ی  معانی

مستی وسرخوشی راازعاشقان بیاموز           درخط وخال خوبان میجوخط امانی

گرباده ای بنوشی باروی دلبری نوش         بی یار لذتی نیست در جام ارغوانی

هرکس که باجوانی سرخوش شودزمانی          پیری رود  زیادش تازه کند جوانی

ای جلوه ی خدایی ای وجه کبریایی           بازآ که باز گردد  درهای  شادمانی

عشق تو هرکسی را برمنزلی کشاند          عیسی رود به بالا موسی کند شبانی

تا راه  محفل من  نامحرمی نداند         باروی دلبرخود می میزنم   نهانی

صدکعبه گر بسازی بالله به آن نیرزد         کز خاک  بازگیری  افتاده  ناتوانی

سری اگر نه مستی از باده الستی          ازخودکجا به بستی شعری به این روانی

***********************************

 

مرو  از  پی خود پرستان  مست

که از خودپرستی شود مرد پست

چو محتاج  گشتی  به هر درمرو

برای  جوی  پیش  هر  خر مرو

***********************************

کجاروم چکنم حال دل از که پرسم

نشان باده نوشان از که پرسم            سراغ می  فروشان از که پرسم

من از رطل وسبوبیخود نگردم          مقام  خم  جوشان  از  که پرسم

زمستی کف زلب ریزان وخاموش      زراز لب خموشان از که پرسم

درون  پرده  ی اسرار   مستور     حدیث پرده پوشان از که پرسم

ببینند و  بدانند و  نگویند       ندانم من جزایشان از که پرسم

به وحدت  اشنا بیگانه  از  غیر       رموز خرقه پوشان از که پرسم

عجب جوشی است اندرجان سری       سراغ جان جوشان از که پرسم

***********************************

(با تشکر از جناب آقای ر. ب که این اشعار را درتاریخ6/7/1385 تنظیم نموده ودر اختیارمان قرار دادند.)

 

ارسال برروی سایت :8/5/88   حمیدرحیمی